Καλησπέρα.
Φτιάχνω αυτούνο το ποστ,
για να μοιραστώ μαζι σας τις εντυπώσεις μου απο το πρώτο σοβαρό crash test με τον Δράκο.
Σήμερα το πρωί 09:30 απογειώθηκα απο το σπίτι μόνος μου,με προορισμό την Ν.Επίδαυρο (Stork).
Μετά και την επίσκεψη στον γιατρό
για το 1ό service των 1.000 χλμ, ήθελα να το εγκαινιάσω...
Η διαδρομή δεν είχε Εθνική οδό,(την συχαίνομαι) αλλά απο παλαιά(Κακιά Σκάλα,Αγ.Θεώδοροι κτλ).
Το Tuono είναι ενα τεχνολογικό διαμάντι,διαβήτης στην χάραξη πορείας,αλλά και απίστευτα φιλικό και υπάκουο.
Άλλα λόγια δεν χρείαζονται,μόνο εάν το οδηγήσει κάποιος θα καταλάβει τι εστί Ιταλική φινέτσα
Φρένα εκεί που τα θες,αλλαγή πορείας για πλάκα(και φοράει και 190 πίσω σκέψου το 180),
κράτημα τρένου(με εργοστασιακές τις ρυθμίσεις ακόμα),
αλλά αυτό που μου κάνει τρομερή εντύπωση,είναι η αίσθηση του συμπλέκτη,Βούτηρο λέμε.
Τώρα με το 15άρι γρανάζι ψάχνω να βάλω και 7ή,
αλλά μόνο στις ευθείες,
γιατί ο V2 δείχνει τα δόντια του στα στροφιλίκια
και ο ήχος του με τρελαίνει,αν και με τις μαμά ακόμα.
Είπα να έβγαζα και καμμιά φωτογραφία σήμερα,αλλά έλα που δεν ήθελα να σταματήσω τον Δράκο.
Έτσι σας παραθέτω 2-3 που έβγαλα στην επιστροφή,για το καλό.
Νάμαστε καλά εμείς και τα χλμ είναι μπροστά μας για περισσότερες...
